Η Μαρία Καρυστιανού
σε ανάρτησή της στέλνει το δικό της μήνυμα στην κόρη της Μάρθη που
σήμερα θα έκλεινε τα 23 της
χρόνια αν δεν έχανε τη ζωή της στο δυστύχημα
των Τεμπών. Στα λόγια της , εκφράζει τον πόνο, την οργή αλλά και την
αταλάντευτη επιμονή της για δικαίωση. Κάνει λόγο για «κολοβή» δίκη ενώ
περιγράφει με δραματικό τρόπο τις τελευταίες στιγμές της κόρης της. «Σαν
να μην κάηκες ζωντανή, σαν να μην περίμενες επί τρία ατελείωτα λεπτά
ζωντανή, το μαρτυρικό τέλος.»
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη
στάση όσων θεωρεί υπεύθυνους για συγκάλυψη, εκφράζοντας την οδύνη της
για την έλλειψη, όπως σημειώνει, ανθρωπιάς και δικαιοσύνης. Με αφορμή τα
γενέθλια της κόρης της, της δίνει για ακόμη μία φορά την υπόσχεση ότι
θα συνεχίσει τον αγώνα για δικαίωση, τονίζοντας πως ο άδικος θάνατός της
θα γίνει «φως» για να αποκατασταθεί η Δικαιοσύνη. «Ο άδικος θάνατός σου
θα γίνει φως που θα επιτρέψει να λάμψει ξανά η Δικαιοσύνη σε αυτή τη
χώρα. Με αυτό το όραμα και με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα νιώσουμε
τη γαλήνη της δικαίωσης σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου, συνεχίζουμε
αλύγιστοι την πορεία προς την αλήθεια .»
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
Μάρθη μου, παιδί μου…
Πόση σήψη, πόση αναλγησία…
Πόσο με πληγώνει η σκέψη ότι δεν μπόρεσα να σε προστατεύσω.
Μετά τον ανείπωτο πόνο να
παραλαμβάνουμε ό,τι απέμεινε από εσένα, συρόμαστε επί τρία χρόνια σε μια
εξευτελιστική δικαστική ταλαιπωρία απαξίωσης.
Κοροϊδία στην κοροϊδία
καταλήξαμε σε μια δική «κολοβή», λειψή σε κακουργήματα και
κατηγορουμένους. Μια δίκη για την οποία όλοι όσοι «ανέλαβαν» φρόντισαν
πεισματικά να συμπεριλάβει όλους τους υπεύθυνους για τον θάνατό σου.
Σαν να μην συνέβη ποτέ η
πυρόσφαιρα που κατέκλυσε την οθόνη μας. Σαν να μην κάηκες ζωντανή, σαν
να μην περίμενες επί τρία ατελείωτα λεπτά ζωντανή, το μαρτυρικό τέλος.
Πώς θα ξεχάσω παιδί μου ποτέ, το
παγωμένο βλέμμα των παραγόντων της συγκάλυψης; Ένα βλέμμα απόλυτα
απάνθρωπο και απόκοσμο, τόσο μακριά από τα δικά σου φωτεινά μάτια.
Μακριά από τη λάμψη που εκπέμπει η καλοσύνη και η αγάπη.
Σήμερα θα γινόσουν 23 ετών, άγγελέ μου.
Και όπως κάθε χρόνο σου δίνω την ίδια υπόσχεση: Θα σε δικαιώσω.
Ο άδικος θάνατός σου θα γίνει
φως που θα επιτρέψει να λάμψει ξανά η Δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα.
Με αυτό το ΟΡΑΜΑ και με την
ΕΛΠΙΔΑ πως κάποια στιγμή θα νιώσουμε τη γαλήνη της δικαίωσης σε ένα
πραγματικό Κράτος Δικαίου, συνεχίζουμε αλύγιστοι την πορεία προς την
ΑΛΗΘΕΙΑ .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου