Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί μόνο την ακραία έκφραση ενός ή πολλαπλών «ιατρικών λαθών» , διότι εδώ δεν πρόκειται για την άσκηση της επιστήμης που όλοι γνωρίζουμε, δηλαδή ιατρικές πράξεις που αφορούν την πρόληψη, την θεραπεία ή την αποκατάσταση της υγείας, αλλά για ένα σκοτεινό μίγμα ακραίας εμπορευματοποίησης της ανθρώπινης έμφυτης προδιάθεσης για ευζωία, ευεξία και ποιοτική γήρανση, σε συνδυασμό, προφανώς, με την εκμετάλλευση και του θρησκευτικού συναισθήματος, με την εκμετάλλευση της αφέλειας, της ευπιστίας και βασισμένη κυρίως στην παντελή έλλειψη ενημέρωσης και καθοδήγησης ασθενών και πολιτών, μέσα σε ένα δαιδαλώδες και δυσλειτουργικό Υγειονομικό σύστημα, που παράγει ανασφάλεια.
Πρόκειται για μια άκρως κερδοφόρα απάτη, από εγκληματικά επίορκους γιατρούς, σε βάρος ασθενών και υγιών, που δεν συμβαίνει τυχαία. Αναπτύσσεται διότι βρίσκει το κατάλληλο έδαφος, μέσα σε ένα υγειονομικό περιβάλλον ελαστικών και παρωχημένων κανόνων ιατρικής δεοντολογίας, ανοχής στις ψευδοεπιστήμες του life- style, θεοποίησης της αγοράς και της εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών υγείας.
Σε ένα περιβάλλον που ευνοεί τις παρεκκλίσεις, τις παρατυπίες και την παραοικονομία, ενώ παράλληλα επιτείνει τις πολύ σοβαρές ανισότητες στην πρόσβαση και στην παροχή ποιοτικής υγειονομικής φροντίδας στους πολίτες.
Ζούμε σε μία χώρα, όπου, πρακτικά, δεν ισχύει κανένας κανόνας για την ιατρική και την « παραϊατρική» διαφήμιση. Εκατοντάδες «μαντζούνια» φυτικής ή μη προέλευσης διαφημίζονται καθημερινά από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο, από «εναλλακτικές», μη επιστημονικά τεκμηριωμένες θεραπείες έως τη χρήση βλαστοκυττάρων, από συμπληρώματα διατροφής που μπορεί να υποκαταστήσουν την υγιεινή διατροφή, έως μη εγκεκριμένα από τον ΕΟΦ φαρμακευτικά σκευάσματα και τρόφιμα με θεραπευτικές ιδιότητες.
Οι υπηρεσίες αισθητικής και αντιγήρανσης λογίζονται ως «θεραπείες», χωρίς να εκτελούνται από γιατρούς, αρχηγός πολιτικού κόμματος, χωρίς καμία σχέση με το ιατρικό επάγγελμα, παραδίδει τηλεοπτικά μαθήματα ανατομίας και ορθοπεδικής για την προώθηση των home made προϊόντων του, ενώ αξιόλογοι επιστήμονες διαφημίζουν, καθημερινά, προωθημένες και υπερεξειδικευμένες χειρουργικές τεχνικές, που προσφέρονται, συνήθως, αποκλειστικά από τον Ιδιωτικό τομέα και είναι οικονομικά απλησίαστες για τον μέσο ασφαλισμένο.
Δεν υφίσταται καμία σοβαρή, επίσημη και οργανωμένη πληροφόρηση ή εκπαίδευση των πολιτών από το αρμόδιο Υπουργείο ή τους ιατρικούς φορείς σχετικά με τους κανόνες λειτουργίας των υπηρεσιών υγείας, ώστε να προωθούνται ενημερωμένες επιλογές προστασίας και ασφάλειας από την παραπλανητική ιατρική διαφήμιση των ΜΜΕ και του διαδικτύου.
Το Υπ. Υγείας, που αργά θυμήθηκε ότι πρέπει να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο για τις ιατρικές διαφημίσεις, διαφημίζει και το ίδιο, συστηματικά, (προφανώς με τα εκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης και μέσω απευθείας αναθέσεων, όπως καταγγέλλεται από την αντιπολίτευση), ως επιτεύγματα, τις ανακαινίσεις κτιρίων σε ορισμένες μονάδες υγείας, που θα έπρεπε να έχουν γίνει «χθές», και αποσπασματικές ψηφιακές εφαρμογές, χωρίς πρακτικό αντίκρισμα στον αναγκαίο, όσο ποτέ, εκσυγχρονισμό και αναδιάρθρωση του υγειονομικού συστήματος: για τον εξορθολογισμό των διοικητικών και χρηματοδοτικών του στρεβλώσεων, για την αντιμετώπιση της τεχνολογικής υστέρησης απέναντι στον ιδιωτικό τομέα, για την επιστημονική και μισθολογική αναβάθμιση των επαγγελματιών υγείας.
Δεν υπάρχει συνολικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο, ούτε ενιαία στρατηγική για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του συστήματος, που θα μπορούσε να επιδράσει καταλυτικά στην αναβάθμισή του, προς όφελος των ασθενών και της Δημόσιας Υγείας.
Τα «βραχιολάκια» στις εφημερίες των μεγάλων δημόσιων νοσοκομείων, δεν μείωσαν τις ροές, ούτε τους χρόνους αναμονής των ασθενών, επειδή αποκαταστάθηκε η λειτουργία των υπηρεσιών ΠΦΥ, που παραμένουν υποστελεχωμένες και πολυδιασπασμένες, ενώ με τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις οδηγήθηκαν σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση, με τον ρόλο του οικογενειακού γιατρού να διευρύνεται, περιλαμβάνοντας ειδικευόμενους και αγροτικούς.
Η Ιατρική του σήμερα
Ο πολυδιαφημιζόμενος ηλεκτρονικός φάκελος υγείας δεν είναι ΄πραγματικός ηλεκτρονικός φάκελος, διότι δεν λειτουργεί ως ένας ενιαίος ψηφιακός χώρος καταγραφής όλων των ιατρικών δεδομένων του πολίτη, με κοινές προδιαγραφές και πρότυπα σε εθνικό επίπεδο, με καθορισμένα επίπεδα προσβασιμότητας για τους επαγγελματίες υγείας και για τους ασθενείς, όπως και με την απαραίτητη διαλειτουργικότητα , που απαιτούν οι σύγχρονες Ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Δεδομένων Υγείας ( EHDS- European Health Data Space).
Είναι χαρακτηριστική η αντίληψη του Υπ. Υγείας, τόσο για το πώς αντιλαμβάνεται τις ψηφιακές εφαρμογές , όσο και την ιατρική διαφήμιση, όπως εκφράζεται στην Υπ. Απόφαση του 2025 για την τηλεϊατρική: «όλοι οι γιατροί του ιδιωτικού τομέα και των ιδιωτικών μονάδων υγείας ΠΦΥ, οι πιστοποιημένοι στο σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης, μπορούν να διενεργούν ιατρικές πράξεις μέσω Τηλεϊατρικής, (ή και άλλων ψηφιακών εφαρμογών), σύμφωνα με τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας» .
O ΚΙΔ δεν έχει επικαιροποιηθεί από το 2005, δηλαδή προ ψηφιακής εποχής, ενώ τροποποιήθηκαν βιαστικά μόνο 2 άρθρα του, ίσως για τις ανάγκες της παρούσας Υπ. Απόφασης, ώστε να εξαλειφθεί η αστεία «απαγόρευση της πλανόδιας ιατρικής», πρακτικής του προηγούμενου αιώνα.
Στην ίδια Υπ. Απόφαση αναφέρεται, ότι «δικαιούχοι λειτουργίας εφαρμογών τηλεϊατρικής είναι ΝΠΙΔ, Ιδιωτικές επιχειρήσεις κάθε μορφής, αρκεί να έχουν ένα πιστοποιητικό καταχώρησης στο ΓΕΜΗ, Ιατροί που ασκούν ατομικά το επάγγελμα, ενώ εξαιρούνται : το Δημόσιο, τα ΝΠΔΔ, Κρατικοί φορείς, Ένοπλες Δυνάμεις….»
Οι υπηρεσίες αυτές δεν αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ, ούτε έχουν την υποχρέωση τήρησης τεχνικών προδιαγραφών και προτύπων λειτουργίας, όπως θα ήταν λογικό για πλατφόρμες αποθήκευσης ευαίσθητων ιατρικών δεδομένων και όπως συμβαίνει σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, ενώ σε αντίθεση με κάθε κοινή λογική ιατρικής δεοντολογίας, η Υπ. Απόφαση «επιτρέπει την διαφήμιση εφαρμογών τηλεϊατρικής»!
Παράλληλα, όμως με αυτές τις πολιτικές, που προάγουν την ασυδοσία και την αυθαιρεσία στην αγορά και την διαφήμιση των υπηρεσιών υγείας, υπάρχει ένας τεράστιος «κρυμμένος πλούτος» ιατρικών δεδομένων, που δεν αξιοποιείται, ούτε αξιολογείται προς όφελος του Ελληνικού πληθυσμού, στον οποίο και ανήκει. Πρόκειται για τα ιατρικά δεδομένα των εκατομμυρίων ασθενών και υγιών ατόμων, που περιλαμβάνονται στο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία.
Η αξιοποίησή τους, μέσω των εργαλείων που προσφέρει σήμερα η ψηφιακή τεχνολογία, θα μπορούσε να βελτιώσει ριζικά τις πολιτικές για τη Δημόσια Υγεία, στη βάση πραγματικών επιδημιολογικών, δημογραφικών και θεραπευτικών στοιχείων, ώστε οι εκστρατείες πρόληψης «μέσω SMS” να αποκτήσουν ουσιαστική και όχι μόνο επικοινωνιακή υπόσταση. Για αυτό δεν μιλάει κανείς!
Απαιτούνται πολλές σελίδες για να αναλύσει κανείς το τι πραγματικά συμβαίνει διαχρονικά με το σύστημα υγείας στη χώρα μας, για τις ευθύνες πρώτα και κύρια της ασκούμενης πολιτικής και δευτερευόντως των ιατρικών φορέων, που οδηγούν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, εις βάρος της υγείας και της ζωής των ασθενών.
Στην εποχή μας, η ιατρική δεοντολογία, που έχουν καθήκον να προασπίζουν οι ιατρικοί φορείς, δεν εξαρτάται από την παρουσία μιας φυγοκέντρου σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, όταν «ο ελέφαντας είναι μέσα στο δωμάτιο»! Εξαρτάται από το θεσμικό πλαίσιο, που θα πρέπει να διαχωρίζει και να προσδιορίζει με σαφήνεια τα όρια μεταξύ υπηρεσιών υγείας και υπηρεσιών ευεξίας και αντιγήρανσης , από την επιβολή κανόνων για τη ιατρική διαφήμιση, κυρίως, όμως, από την κοινωνική αντίληψη, που έχουμε ως γιατροί καθήκον να προωθούμε ότι «δεν αγοράζονται τα πάντα στην υγεία».
Ότι δεν είμαστε, και ούτε θα πρέπει ποτέ να γίνουμε θιασώτες του υγειονομικού «συστήματος» των ΗΠΑ, που αφήνει τον ανασφάλιστο και φτωχό ασθενή να πεθαίνει μπροστά στην πόρτα των επειγόντων και τον ευκατάστατο υγιή να αγοράζει το πλάσμα του παιδιού του, για να διατηρηθεί νέος!
Ειδικά σε μια εποχή κρίσης βιωσιμότητας για τα Ευρωπαϊκά συστήματα Υγείας, υποχώρησης του κοινωνικού κράτους και νέων προκλήσεων σε ότι αφορά τα μεταδοτικά νοσήματα και τις κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες. Οι ιατρικοί φορείς έχουν καθήκον να πιέζουν και όχι «να χαϊδεύουν» την εκάστοτε πολιτική ηγεσία προς αυτή την κατεύθυνση, για να μη βρίσκονται στη δύσκολη θέση του κατηγορούμενου και του απολογούμενου.
Είναι πρακτικά αδύνατο οι Ιατρικοί Σύλλογοι να ελέγξουν τα χιλιάδες ιδιωτικά ιατρεία ή τις άλλες δομές ιδιωτικής υγείας, όχι λόγω του μεγάλου αριθμού, αλλά λόγω των προδιαγραφών που θέτει το αναχρονιστικό ελεγκτικό πλαίσιο. Είναι σαν να επιδιώκουμε με τη χρήση εργαλείων του παρελθόντος αιώνα, να ελέγξουμε την ψηφιακή εποχή της ΤΝ !
Όταν σήμερα απαιτούνται εξειδικευμένες τεχνικές, ψηφιακές και νομικές γνώσεις για την αξιολόγηση της όρων εγκατάστασης και χρήσης της βιοϊατρικής τεχνολογίας
Όταν δεν υφίσταται εθνικός μηχανισμός ψηφιακής καταγραφής και αξιολόγησης της βιοϊατρικής τεχνολογίας, δηλαδή του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, των φαρμακευτικών προϊόντων και των θεραπευτικών παρεμβάσεων,(HTA- Health Technology Assessment), σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα,
Όταν δεν προβλέπονται κανόνες γεωγραφικής και πληθυσμιακής κατανομής τεχνολογιών και υπηρεσιών
Όταν η πολιτική υγείας αποδεικνύεται ανίκανη να αντιμετωπίσει ακόμη και προβλήματα παραβατικών πρακτικών και υπερσυνταγογραφήσεων μετά από 10 χρόνια λειτουργίας του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, τα οποία αποκαλύπτονται εκ των υστέρων, αφού έχουν επιβαρύνει οικονομικά τον ΕΟΠΥΥ και τους ασθενείς για κάποια χρόνια…….
Χιλιάδες όταν…….
Το Υπουργείο Υγείας, επομένως, πρέπει να έχει την κύρια ευθύνη ελέγχου για την αξιολόγηση της λειτουργίας των υπηρεσιών Υγείας, περιλαμβανομένου και του μεγάλου Ιδιωτικού νοσοκομειακού τομέα, (που σύμφωνα και με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, αποτελεί έναν από τους 4 ολιγοπωλιακούς πυλώνες της χώρας, μαζί με την ενέργεια, τις τράπεζες και τα super markets), εφόσον εκσυγχρονίσει το θεσμικό πλαίσιο και συστήσει πραγματικούς μηχανισμούς ελέγχων και πιστοποίησης, από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και σύγχρονα ψηφιακά συστήματα.
Οι Ιατρικοί Σύλλογοι έχουν υποχρέωση να επικαιροποιήσουν άμεσα το παρωχημένο πλαίσιο του ΚΙΔ του 2005 και να πιέσουν το Υπ. Υγείας για την αναβάθμιση του ρόλου τους στην θεσμική και νομοπαρασκευαστική διαδικασία.
Κυρίως, όμως, θα πρέπει να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας προς το Ιατρικό σώμα και την ιατρική επιστήμη, μέσα από μια διαδικασία αντικειμενικής ενημέρωσης, για τις δυνατότητες, τα όρια και τους κανόνες ηθικής και λειτουργίας της σύγχρονης ιατρικής.
Χριστίνα Παπανικολάου MD, Βιοπαθολόγος, πρ. Δ/α ΕΣΥ, Λαϊκό νοσοκ. Αθήνας
πρ. Γεν. Γραμματέας Δημόσιας Υγείας
πρ. πρόεδρος ΔΣ ΕΦΕΤΕιδήσεις Υγείας χωρίς δεσμεύσεις με στόχο την ενημέρωση και την παρουσίαση όλων των πλευρών του τομέα της Υγείας από έγκριτους επιστήμονες και δημοσιογράφους.Διαβάστε περισσότερα στο : https://www.healthreport.gr/i-iatriki-tis-agyrteias/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου